Περιμένω

Σάββατο πρωί. Κανονικά θα ήταν ένα χαλαρό και φυσιολογικό Σάββατο, όπως όλα τα προηγούμενα. Ανάθεμα. Την Παρασκευή που πέρασε δεν είχε ΜΜΜ και δεν μπόρεσα να πάω στο παγωτατζίδικο που πηγαίνω κάθε Παρασκευή. Δηλαδή δεν ξενύχτησα σήμερα, δηλαδή ξενύχτησα σπίτι, μπροστά στον υπολογιστή, κάνοντας διάφορες βλακείες, και γράφοντας αναρτήσεις στο blog μου.

Διαβάζοντας ξανά τις ειδήσεις της ημέρας (έχω κόψει την τηλεόραση εδώ και πολύ καιρό) έχω αρχίσει να συνειδητοποιώ πως μου κάνει κακό. Ίσως θα έπρεπε να τις κόψω όπως όταν τις είχα κόψει παλαιότερα για ένα διάστημα, όταν διάβαζα τις ειδήσεις καλή ώρα όπως τώρα και η διάθεσή μου πήγαινε στράφι για το υπόλοιπο της ημέρας, και αυτό γινόταν καθημερινά. Δεν μπορούσα να ζήσω έτσι. Απ’την άλλη τώρα μπορώ. Ίσως φταίει το ότι ελπίζω πως απ’όλα αυτά νομίζω πως τελικά θα κάνουμε την επανάστασή μας στο τέλος και τα πράγματα θα βελτιωθούν. Ή τελικά έχω αναπτύξει μια απάθεια, ίσως φταίει και αυτό.

Η γενιά της μεταπολίτευσης λοιπόν, η γενιά του Πολυτεχνείου φαίνεται πως φταίει για όλα. Εμείς είμαστε καλύτεροι; Μπα. Απ’την άλλη δεν νομίζω πως είναι η γενιά του Πολυτεχνείου. Απλά λάθος άνθρωποι από αυτή την γενιά επιλέχθηκαν. Θα επιλέξουμε όμως εμείς καλύτερους; Σκατά, μέχρι και ο Πούτιν που είναι και γαμώ τους Πρωθυπουργούς και θαυμάζω, είναι μπλεγμένος μέσα στην διαφορά, αλλά αυτόν κανείς δεν τον πειράζει και περιέργως έχει καταφέρει να κάνει καλό στην χώρα του… Μάλλον τελικά πρέπει να πάψω να ασχολούμαι με την πολιτική. Ίσως έτσι να νοιώσω καλύτερα.

… γιατί να υπάρχουν άνθρωποι που να θέλουν εξουσία; Ναι κατάντησα και γω φιλόσοφος μου φαίνεται… Ίσως φταίει που εγώ δεν έχω πισίνα και κάθε μέρα πρέπει να μαγειρεύουμε στο σπίτι αντί να μας μαγειρεύει κάποιος άλλος ενώ εγώ θα ασχολούμαι με πιο σημαντικά πράγματα. Θα μπορούσα για παράδειγμα να είχα επιχειρήσεις σε όλο τον κόσμο. Τότε θα με ενδιέφερε τι γίνεται; Άλλωστε δεν είναι η φτώχεια που δοκιμάζει τον άνθρωπο. Στην φτώχεια η λογική της επιβίωσης είναι η μόνη που ισχύει. Τα πλούτη είναι αυτά που δείχνουν το πραγματικό πρόσωπο κάποιου, γιατί μόνο τότε ο άνθρωπος είναι ελεύθερος να κάνει όπως εκείνος νομίζει σε αυτόν τον κόσμο.

Χμ, δεν είμαι πλούσιος, απλά ένας ακόμα τραγικός κάτοικος αυτής της χώρας ο οποίος δεν θέλει να την εγκαταλείψει(μάλλον φοβάται και δεν έχει καταλάβει ακόμα τι τον περιμένει εδώ). Η λογική της επιβίωσης δεν με έχει επηρεάσει ακόμα. Κακώς, θα έπρεπε να της επιτρέψω να βγει στην επιφάνεια. Έτσι θα γίνω πιο βίαιος και δεν θα κάνω αφελής δημοκρατικούς διαλόγους ούτε και θα γράφω σε αυτό το blog χωρίς να καταφέρνω απολύτως τίποτα.

Η ώρα πήγε 11 παρά 10 και πρέπει να αρχίσω να ετοιμάζομαι για την συνέλευση του συλλόγου δημιουργών λογισμικού ψυχαγωγίας. Αναρωτιέμαι αν θα είναι διαφορετικό από την πολιτική…

Posted on 15 October, 2011, in Uncategorized. Bookmark the permalink. Leave a comment.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: