Ένα προσωρινό αντίο γιατί μας καλεί η μαμά πατρίδα

konsnos@army.gr λοιπόν, και προειδοποιώ πως ενδέχεται να βρείτε την συγκεκριμένη ανάρτηση ιδιαίτερα προσωπική, μακροσκελής και βαρετή. Αν βαρεθήκατε ήδη, κάντε πως σας αρέσει και κλείστε την σελίδα.

Σε δύο μέρες παρουσιάζομαι. Η αλήθεια είναι πως με έχει ζώσει ένα άγχος αυτή την στιγμή για πολλούς λόγους. Έκανα ένα μάλλον εκκεντρικό κούρεμα (η Χριστίνα το λέει αγρογλυφικό. Δεν έπεσε και πολύ έξω.), σπατάλησα ένα σωρό μάνια σε φαγητό και ξενύχτι, ξαναέσμιξα με φίλους και τα είπαμε, και πλέον με βαριά καρδιά ετοιμάζομαι να φύγω. Το μόνο που δεν έχω κάνει ακόμα είναι να μεθύσω, αλλά η ηθική μου με δυσκολεύει σε αυτό. Έστω… Την Τρίτη θα ξανακουρευτώ πάλι για να πάω καλός στο στρατόπεδο που παρουσιάζομαι και όλα θα είναι ντάξει (ελπίζω, γιατί σε σημεία είμαι γουλί και εύχομαι να μην φαίνεται).

Στο σημείο αυτό δεν μπορώ παρά να θυμηθώ φίλους που μου χάρισαν ώρες καλής παρέας. Δεν λέω θα έχω και τις άδειες και τις εξόδους μου, αλλά αυτή η ξαφνική αλλαγή τρόπου ζωής σε κάνει να αναλογίζεσαι πράγματα, και να θέλεις να αποδώσεις έναν φόρο τιμής σε αυτούς που σε βοήθησαν.

Αρχίζω με τα σχέδια που ετοιμάζω για τον στρατό. Θέλω να μπω σε κάποια μονάδα αλεξιπτωτιστών, και αυτό με έχει βάλει σε ένα πρόγραμμα ασκήσεων. Έχω όλες τις ασκήσεις στο τσεπάκι μου εκτός από το μίλι που πρέπει να το τρέξω σε 7’30”. Μόλις πρόσφατα το έβγαλα σε 8’30” και πολύ φοβάμαι πως δεν θα το καταφέρω. Θα δείξει… οι ασκήσεις θα γίνουν σε δύο εβδομάδες ή όταν τέλος πάντων έρθουν και ζητήσουν άτομα. Θέλω να μπω εκεί απλά και μόνο για να μην περάσω την θητεία μου κλασικά όπως όλοι οι άλλοι μην κάνοντας τίποτα. Βέβαια ακόμα και αν δεν περάσω αλεξίπτωτα, υπάρχει η εναλλακτική επιλογή της ανάγνωσης βιβλίων. Ήδη μαζί μου έχω ένα που θα μου χαρίσει αρκετές ώρες ανάγνωσης. Βλέποντας και κάνοντας σε αυτό το θέμα.

Από άποψη καθημερινής ζωής φρόντισα να φύγω από την δουλειά μου, στο τέλος του Οκτωβρίου και έτσι όλες αυτές τις μέρες σάπιζα μπροστά στο πισί. Διάβαζα λίγα πράγματα για bash scripting, έπαιζα League of Legends, τερμάτισα το Civilization V, διάβαζα OpenGL και διάφορα άλλα πράγματα, όπως τύχαινε την κάθε μέρα. Με λίγα λόγια φρόντισα να μην αφήσω πίσω μου ευθύνες και ημιτελειωμένα πράγματα.

Αυτά τα ολίγα για τα σχέδια και την ζωή που αφήνω. Μερικοί άνθρωποι θα μου λείψουν. Άνθρωποι που με ανέχτηκαν, παρ’όλο που δεν είμαι αυτό που λέμε κοινωνικός άνθρωπος, αλλά έστω και αν άνοιγα το στόμα μου μια φορά στο τόσο με ανέχονταν και μου χάρισαν όμορφες ώρες.

Δεν έχω παρά να σημειώσω πρώτο τον alekos. Μπαίνει και αυτός τώρα, και παρ’όλο που δεν έχει τύχει να γνωριστούμε από κοντά, πάντα διάβαζα το blog του, στο οποίο γράφει πολύ ωραία πράγματα. Ίσως μερικές φορές να τον εκνεύρισα, συν του ότι του φόρτωσα δουλειά στο Βικιεπιστήμιο :P αλλά ευτυχώς δεν εγκατέλειψε το blog του, και ούτε με έβρισε *facepalm* :P

Κατόπιν ο Γιώργος, ο καθηγητής μου απ’την σχολή. Εκτός των πολλών γνώσεων που μου χάρισε έχω να τον θυμάω και για έναν ακόμα λόγο. Το τι foodfight έπεσε με αυτό τον άνθρωπο δεν λέγετε. Παγωτά, κινέζικο, σοκολάτες, γλυκά, μπριζόλες, και ξίδια, πάντα εκεί στην μάχη. Να μην τα παρατάει ποτέ του. Σίγουρα θα συνεχίσουμε να τρώμε στις άδειες και όταν επιστρέψω.

Ο Θοδωρής, η Χριστίνα, μαζί με την Δανάη που γνώρισα μόλις χθες, θα μείνουν σε μια ξεχωριστή γωνιά της καρδιάς μου ως κάποιοι πραγματικά αξιόλογοι και ενδιαφέροντες άνθρωποι και φίλοι. Γνώστες της τεχνολογίας, των καλών τεχνών και της ανθρώπινης κουλτούρας και ψυχολογίας έκαστος, πάντα κάναμε τις απειροαπίστευτες συζητήσεις, πίνοντας, τρώγοντας και δουλεύοντας μαζί.

Ο Άγγελος ( του αρέσουν και πολλά ψευδώνυμα…, και ακόμα δεν έχει φτιάξει ένα blog που του λέω…) με τον οποίο έχουμε βριστεί πάνω σε θέματα κώδικα και αλγορίθμων άπειρες φορές, και με τον οποίον καθόμασταν με τις ώρες και ξεχνιόμασταν στο βιβλιοπωλείο του Παπασωτηρίου. Πολύ καλός γνώστης της τέχνης του προγραμματισμού, μάγκας γιατί έκανε επιλογές που άλλοι δεν θα είχαν τα αρχίδια να κάνουν, και ακολουθεί με νύχια και με δόντια τον τομέα που αγαπάει. Παρ’όλο που χορεύει επίσης απίστευτα, ο τσόγλανος δεν μου έχει δείξει ούτε μια φορά κάποιο χορευτικό του. ΑΚΟΥΣ ΡΕ;;;

Ο Σπύρος και ο Γιάννης. Και οι δύο δεν έχουν ιδέα τι θα πει τεχνολογία και ούτε πρόκειται ποτέ να διαβάσουν αυτή την ανάρτηση. Ο πρώτος ένας άνθρωπος που πάντα θαύμαζα για την αδιαφορία που έχει την ικανότητα να δείχνει για ό’τι δεν τον ενδιαφέρει, και η πώρωση που τον κυριεύει για πράγματα που τον ενδιαφέρουν. Μαζί κάναμε άπειρες συζητήσεις για ένα αγαπημένο μου θέμα συζήτησης που σπάνια βρίσκεις σε ανθρώπους. Την στρατιωτική ιστορία και γεωπολιτική! Ο δεύτερος είναι γνωστός μου από παλιά. Έχουμε τσακωθεί άπειρες φορές και άλλες τόσες έχουμε χωρίσει, αλλά πάντα σεβόμουν την προσωπικότητά του,  και τις επιλογές που είχε το θάρρος να ακολουθήσει. Και οι δύο μου χάρισαν απίστευτα βράδια, στιγμές που να γυρίζουμε στα σπίτια μας και να καθόμαστε στο πεζούλι μην θέλοντας να μπούμε μέσα, και απλά να χανόμαστε σε συζητήσεις.

Η Τόνια, ένας άνθρωπος που γνώρισα στην δουλειά και αμέσως μόλις έφυγα την έχασα αλλά πάντα θα την θυμάμαι για τις παιδιάστικες (και ντροπιαστικές πλέον) στιγμές που ζήσαμε μαζί. Μια γυναίκα που αν είσαι μαλάκας σίγουρα δεν θα ήθελες να είσαι απέναντί της. Έχει τον τρόπος της να σε κάνει να αισθάνεσαι αυτό που πραγματικά είσαι, ενώ η ίδια ζει ικανοποιημένα μια φυσιολογική ζωή που σχεδόν όλοι μας αρνούμαστε να καταλάβουμε πόσο ωραία είναι.

Μ’αυτά τα ολίγα κλείνω με ένα τραγούδι που κακώς με χαρακτηρίζει γιατί είμαι μαλάκας, και έχω μετανοιώσει και τις τρεις φορές που έχασα την ευκαιρία. Μέχρι να τα ξαναπούμε λοιπόν.

Advertisements

Posted on 14 November, 2010, in Uncategorized. Bookmark the permalink. 2 Comments.

  1. Μην αγχώνεσαι όλοι το ίδιο λούκι θα περάσουμε και του χρόνου θα γελάμε με τα τραγελαφικά που ζήσαμε. Τι είναι 9 μήνες τάχα, ένα τίποτα, ένα realease cycle του openSUSE και που θα πάει είτε στο στρατό είτε σε κάποιο linux event θα τα πούμε και από κοντά. Να μας ενημερώνεις για το που υπηρετείς κατά καιρούς. Thanks για τα καλά λόγια.

    • Όντως. Αλλά όλοι δικαιούμαστε λίγο φυσιολογικό άγχος! Καλή θητεία να έχουμε, και ναι θα ενημερώνω ;)

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: